Sunday, February 26, 2017

24: Two pots


ආයුබෝවන්! (The English version is given below)

මේ තියෙන්නේ මගේ පළමු ඇක්‍රිලික් පින්තාරුව. මේ නිර්මාණය කළේ 12' x 12' කැන්වස් එකක. 



මේ වැඩේටනම් වැඩි වෙලාවක් ගියේ නෑ. මුලින් පසුබිම් වර්ණගන්වලා, එය වේලුනාට පස්සෙ, කළ දෙකයි, බූමරංගයයි, සමනළයයි, ඉරයි සිතුවම් කලා. ඒ සියල්ලක්ම සිතුවම් කලේ එක් එක් ප්‍රමාණයේ තිත් සමුදායකින්. තිත් වලින් හැඩ තල නිර්මාණය කරන අදහස මට ආවේ ඕස්ට්‍රේලියාවේ ආදිවාසී ජන කොට්ටාසයක් වන ඇබොරිජිනල් වරුන්ගේ සිතුවම් වලින්. තිත් සහ නොයෙකුත් හැඩතල භාවිතයෙන් ඔවුන් ඉතාමත් අලංකාර නිර්මාණ කරනවා. ඔවුන් නිරූපණය කිරීමට තමයි මම බූමරංගයක් මේ නිර්මාණයට එකතු කලේ. කළ දෙක තමයි මට ප්‍රධාන වශයෙන්ම සිතුවම් කරන්න ඕනි උනේ. මේ සිතුවම කරනකොට මට මතක් උනා අපි පොඩි කාලෙ චිත්‍ර ඇඳපුවා. ඒ දවස්වල අපි ඇඳපු හැම චිත්‍රයකම ලස්සනට ඉර පායලා තිබුනා. ඉතින් ඒ මතකයන් අවදි වූ නිසා, මේ චිත්‍රයෙත් ලස්සන ඉරක් පායලා තියෙනවා නම් හොඳයි කියලා හිතුනා. කොහොම නමුත් ඉරක් නම් පායලා තියෙනවා, ලස්සනක් නම් නෑ. සමනලයෙකුත් හිටියොත් හොඳයි කියලා හිතුනා නිසා, සමනලයෙකුත් තිත් කරල දැම්මා. 

මේ සිතුවම ගැන මොකද හිතෙන්නේ? මම දන්නවා මේකෙ අඩුපාඩු ගොඩාක් තියෙනවා. පසුබිම ගැන කථා කලොත්, පසුබිම් වර්ණ පැතිරීම ඒකාකාරී නෑ, තැනින් තැන වර්ණ කැටි වෙලා, සමහර තැන් ලාපාටයි, මසමහර තැන් අඳුරුයි. පින්සල් පාරවලු පේන්න තියෙනවා. මගේ මිතුරිය ආංචල් නම් කීවේ පින්සලට තීන්ත ටිකක් වැඩිපුර අරගෙන, හරහට හෝ ඇල අතට, මැද නවත්වන්නෙ නැතිව එකම පින්සල් පාරකින් තීන්ත ආලේප කරන්න කියලා. එහොම නැතුව මග නැවැත්තුවොත්, එතන තීන්ත කැටියක් එකතු වෙලා, කැටිගැහෙනවා කියලා. මේ චිත්‍රයේ තියෙන ප්‍රධාන නොගැලපීම නම්, පසුබිම් වර්ණය බෙහෙවින් අඳුරු පැහැ නිසා හැඩතල ඈතට අඳුරන්න අපහසු වීමයි. මේ වගේ අඩුපාඩු තව බොහොමයක් ඇති, ඒවා මට පෙන්නලා දෙන්න, ඒවගේම, ඒවා හදාගන ක්‍රමයක් දන්නවානම් ඒවත් කියලා දාන්න. 

මට, ඇක්‍රිලික් වර්ණ ගැනත්, තෙල් සායම් ගැනත්, පළමු දේශනය දුන්නේ මගේ මිතුරු සෝරෝ ගුප්තා. ඉතින් මම කැමතියි මේ වෙලාවෙ එයාට නැවතත් මගේ ස්තුතිය පුද කරන්න, මට දුන් සහයෝගයට.

ස්තුතියි.

Welcome

This is my first acrylic paint on canvas (12'x 12'). First of all, I would like to thank my first teacher Sourav Sengupta whom I learned about acrylic and oil paintings.



I wanted to make a simple painting with some objects in a plain background. So I painted two pots, a boomerang, a butterfly, and the sun. Every object in this small painting is painted with several sizes of dots. After watching several aboriginal artworks, I though it's not difficult, so I want to make a one as well. They make masterpieces which are very diligent with dots and shapes. Since this artwork is influenced by aboriginal arts, I drew a boomerang to represent them. Beside the main objects (two pots), I dotted the sun and a butterfly to make it less sparse.

What do you think about it? I know there are lots of defects and mistakes all around, especially in the background and even in the objects. When talking about the background, color smudging is so poor, some places are light and some places with dark dots, even the brush strokes are visible. My friend Anchal, suggested me do draw a full stroke from left to right or in a diagonal direction without a stop in between. The second thing she mentioned is to apply few layers. Thanks, Anchal I will keep them in the mind. Can you please point out the mistakes and defects you can find too and give me some suggestions to overcome them? I really appreciate it. 

Thanks.  

Sunday, February 5, 2017

23: ආංචල් සරීන්: Anchal Sareen

ආයුබෝවන්! (English version is given bellow)

මේසැරේ අපූරුවට පිපුණු මල තමයි මගේ ආදරණීය මිතුරිය, ආංචල් සරීන්.  මම කාර්‍යාලයට (ඕස්ට්‍රේලියාවෙ) ආවට පස්සෙ, මුලින්ම මාර්ක් (මගේ ඇදුරු තුමා) මට අදුන්නලා දුන්නේ ආංචල් සහ ශාන්තනු. එයාලා මගේ යාළුවෝ උනා. ඒ කොහොම වෙතත් මම ආංචල්ට වඩාත්ම සමීප උනේ මගේ උපන්දිනය දවසේ. එයා මගේ උපන්දිනේ දවසේ මාව ගොඩාක් සතුටින් තිබ්බා. එයා ගොඩාක් හොඳ ගතිගුණ  තියෙන කෙනෙක් කියලා මම දැනගත්තෙ එදා. 

අපි දෙන්නම අපේ ආචාර්‍ය උපාධියෙන් උත්තර හොයන්නේ එකම ප්‍රශ්නයකට. නමුත් ක්‍රම දෙකකට; එයා ප්‍රායෝගිකව, මම  සංඛ්‍යාත්මකව. ඉතින් අපි දෙන්නා නිතරම වගේ දවස ගෙවන්නේ එකට. ඉතින් මම ආංචල්ට දිනෙන් දිනම ලං වුනා. ඒත් එක්කම එයාගෙ හොඳ ගතිගුණ ගොඩාක් දැන ගන්න පුළුවන් වුනා. එයා ගොඩක් කාර්‍යශීලී කෙනෙක්, ඒ වගේම නිතරම ලස්සනට හිනා වෙලයි ඉන්නෙ. එයාගෙ මම දැකපු විශේෂත්වය නම්, එයාගෙ ලඟ ඉන්න අයට එයා ගොඩාක් ආදරෙන් ඉන්න එක ඒවගේම ඒ අයට විශේෂ සැලකිල්ලක් දක්වන එක. එයා මට ගොඩාක් උදව් කරලා තියෙනවා. එතින් මේ චිත්‍රය ඇන්ඳ එයා සතුටු කරන්නයි.

මම කාර්‍යාලයේදි ජංගම දුරකතනයෙන් ගත්ත, එයා පැත්තක් බලාන ඉන්න මේ පින්තූරෙ තමයි මම මුල් කරගත්තෙ මේ චිත්‍රය අඳින්න. බලන්නකෝ මේ සැරේ මම කොච්චර සාර්ථක වෙලාද කියලා.




මට පුළුවන් උපරිමයෙන්ම මම උත්සාහ කලා එයාගෙ ලස්සන මැකෙන්නෙ නැති වෙන්න චිත්‍රෙ අඳින්න. මම හිතනවා සෑහන දුරට හොඳින් ඒයාව චිත්‍රයට නගන්න පුළුවන් උනා කියලා. 

මේ චිත්‍රයේ මම වැඩිපුරම සතුටු ඇහි බමට. පැන්සල හොඳට උල් කරලා, ඇහි  බැමේ තියෙන රෝම කූප එක එක වෙන වෙනම ඇන්ඳා. ඒකෙන්  හරි ලස්සන නිමාවක් ගන්න මට පුළුවන් උනා. එයාගෙ නාසය ගැනත් සතුටුයි. හොඳ තාත්වික බවක් තියෙනවා නේද? සුන්දර සිනාවකින් සැරසුණු මුඛය සිතුවම් කරද්දි මම ගොඩාක් පරිස්සම් උනා. ඉතා සියුම් ලෙස ඇගේ දත්, විදුරුමස, සහ තොල් වර්ණ ගැන්වූවා. දත් පෙනෙන්න තියෙන මුඛයක් සිතුවන් කරන එක හරිම අපහසු කාර්‍යක්. මන්ද යත් එක් එක් දත වෙන වෙනම අධ්‍යනය කර, ඒවාගේ හැඩය සහ ප්‍රමාණය ඒවිදියටම තිබෙන ආයුරින් ඒවා සිතුවම් කලයුතු නිසා. උඩු ඇන්දේ දත් දීප්තියෙන් වැඩියෙනුත්, යටි ඇන්දේ දත් ටිකක් අඳුරු ගතියෙනුත් යුක්ත වෙනවා. ඒ වගේම කටේ කොන් දෙක වඩාත් අඳුරු ගතියෙනුත්, යටි තොලේ මැද හරිය දීප්තිමත් ගතියකිනුත් යුක්ත වෙනවා. ඒවගේම විදුරුමහ තොලට වඩා අඩු වර්ණයෙන් යුක්තයි. විදුරුමහේ ස්වභාවය තොලට වඩා ගොඩක් වෙනස්. මම හිතනවා මේ සිතුවමේ ඒ වෙනස මනාව පිළිබිඹුවෙලා තියෙනවා කියලා. 

ආංචල්ගේ ඇදුමත් මනා ලෙස සිතුවම් කරන්න පුළුවන් වුනා. මුල් කාලයේදි ඇදුම අඳින එක මට ටිකක් අපහසු උනේ, එහි ස්වභාවය ගැන නිසි අවබෝධයක් නොතිබුනු නිසයි. ඒ නිසා මම ඇදුම් වල ස්වභාවය පිළිබඳව ගොඩාක් අධ්‍යනය කලා. ඇදුම් වල නැවුම් සිතුවම් කරන්න පුහුණු වුනා.   

චිත්‍රය ගැන කියන්න තවද් දෙයක් තියෙනවා. මේ චිත්‍රය හරි ඉක්මනට මට ඇඳගන්න පුළුවන් උනා. ඒත් ඒක ඇඳලා බලද්දී ඒ රූපය ආංචල් වගේ පේන්නෙම නෑ. මට හෙන අවුල්. මම ගොඩක් බය උනා, දැන් මොකද කරන්නේ එයා වගේ ආවෙ නැත්තං කොහොමද මම මේක එයාට පෙන්නන්නෙ???? මගේ සිතුවම මේසෙ උඩ තියලා මම ඒකදිහා බලාගෙන හිටියා, ගොඩාක් වෙලා. ඒතකොට මට තේරුණා එයාගෙ මූණ ටිකක දිග වැඩියි කියලා. බැලින්නං එයාගෙ යටි තොලත් නිකටත් අතර දුර සෙන්ටිමීටරයක් විතර වැඩියි. ඒක හරිගැස්සුවා විතරයි මෙන්න මේ රුපය ආංචල් වගේ පේනවා. බලන්න එකම එක මිම්මක වෙනස නිසා චිත්‍රයක් සම්පූරණයෙන්ම විකුර්ති වෙන විදිය.

සනත් මේ චිත්‍රය දැකලා කිව්වා
"ඔයාට දැන් ගොඩාක් ලස්සනට අඳින්න පුළුවන්. ඔයා ගොඩාක් දියුණුවෙලා" කියලා.

තවත් චිත්‍රයකින් හමුවෙනතුරු සැමට ජය!

ඔයාල හිතන්නෙ එයා කන්නාඩි දාන කෙනෙක්ද? දාන් නැති කෙනෙක්ද?


Welcome 

The latest flower broom from apoorumal is my loving friend, Anchal Sareen. She, Shantanu and Farah are the first friends I made once I came to Australia. They became good friends of mine with time. However, Anchal became a very close friend of mine from my birthday. She did a lot of things to make me happy on my birthday, I will never forget them. I got to know what a beautiful person she is, from that day onward. 

I and Anchal work on the same research problem for our PhDs. But, in two different methods, she is searching the answer practically from a water channel, while I am searching it Numerically from a computer. I mean, I am spending a lot of time with her. I discuss all kind of staff with her; personal problems, research problems, friends problems, life problems, especially the meaning of our lives, and so on. She is a nice and energetic person who loves to smile all the time. What I like most about her is her care on others. She is a kind hearted person who loves to helps others. Precisely speaking, she loves and pays close attention to the people around her. Therefore, it is very comfortable when she is around. The best gift that I can ever give her is this portrait to show my sincere gratitude.

This is the photo that I  aided to sketch this portrait. Please make a comparison and give your comments on how much I have succeeded. 




I put my utter effort to sketch Anchal's portrait by preserving her beautiful smile. she is a very beautiful person like a Bollywood actress. I think I could succeed.

What I like most on this portrait are the eyebrows. I used a very harped charcoal pencil to draw hair one by one in eyebrows. It gave a nice finishing to the portrait. I have tried this several times, but could not succeed like this. I like the nose as well. Isn't it so realistic? I had to pay a close attention when sketching her mouth which engraved with her pretty smile. I shaded her teeth, the gum, and lips delicately. It is a challenge drawing a mouth with teeth. Because, each and every tooth needs to be studied carefully with its size, shape, and color, otherwise the portrait becomes evil by increasing my stress level. Teeth in the upper row are usually brighter than the lower row because the lower row set underneath the upper row. The corners of the mouth are comparatively dark and the middle part of the lower lip is lighter.  Moreover, the gum is lighter than the lips and its texture is different from the lips. I think the lips looks like lips and the gum looks like a gum in my portrait. 

I am also happy with the Anchal's T-shirt. Earlier, I could not draw and shade cloths properly due to the lack of understanding about its nature. So, I studied it and practiced drawing clothes with foldings several times. 

Oh yeah... there is another thing that I should really mention. When I first draw her portrait with a carbon pencil, it did not resemble Anchal. I was so upset about it. If it does not looks like her, how can I present it to her?????? But, there were no mistakes on her eyes or the nose or the mouth or hair. But still, it was very different from Anchal.  I was about to finish it and had no clue. So I kept it on my table and gazed it for a couple of minutes. I felt like hair face looks longer. Then, I realized that the distance from the mouth to the chin was too much. It was about 1cm lengthier. Surprisingly, once I fixed it the portrait resembled the Anchal's face. See, only one incorrect measurement can destroy the whole portrait.

Sanath praised my skill on sketching. He said
"Now you can draw very nicely my love. You have improved a lot. Its impressive" 

I am stopping here. My dear friend Anchal be healthier and happier!

I have a quick question for those who have not seen her. Do you think she wears specs or not?
  


Saturday, January 21, 2017

22: පග් බො ගුම් Park Bo-Gum


ආයුබෝවන්! (English version is given below)

ගොඩාආආක් කාලෙකට පස්සෙ ඔන්නෙ අදත් ආවෙ චිත්‍රයකුත් එල්ලගෙන. පහුගිය ටිකේ වැඩ අදික වීම නිසාත්, මේ සිතුවම නිම කරගන්න ටිකක් කල් ගිය නිසාත් මාස ගානක් යනතුරුත් මොකුත් ලියා ගන්න බැරිව ගියා. මම දිගටම ඇන්ඳෙ සිනා මුසු මුහුණුනේ, ඉතින් දවසක් මට හිතුනා එක් එක් ඉරියව්වලින් ඉන්නකොට මුහුණේ අවයව පිහිටන්නේ කොයි ආකාරයටද? ඒවැනි මුහුණු සිතුවම් කරන්නේ කොහොමද? කියලා බලන්න. ඒහි ප්‍රතිඵලය හැටියට තමයි මේ සිතුවම මම නිර්මාණය කලේ.

ඒ දවස්වල මම ආසාවෙන් නරඹපු Moonlight drawn by clouds කථාවේ ලී ය්‍යොන් (이영 ) චරිතයත්, Hello monster කථාවේ ජුං සුන් හො (정선호) නොහොත් ලී මින් (이민) චරිතයත්, Reply 1988 කථාවේ චොයි ථෙග් (최택) චරිතයත් නිරූපණය කල පග් බො ගුම් (박보검) රංගන ශිල්පියාවයි මේ සිතුවම කරන්න තෝර ගත්තේ. එයා ගොඩාක් දක්ෂ ඒ වගේම ආදරණීය රංගන ශිල්පියෙක්. විසි හතර වන වියේ පසුවන බොගුම් රංගන ක්ෂේත්‍රයට පැමිණ වසර පහක්ටත් අඩු කාලක් උනත් TvN Asia award (2016) ඇතුළු සම්මාන ගණනාවකටම හිමිකම් කියනවා. බොගුම්ගේ මම දකින විශේෂත්වය නම් එයා රඟපාන එක් එක් චරිතය එකිනෙකට ඉතාම වෙනස් ආකාරයට රගපෑමයි. කොතරම් වෙනස් විදියට ඒ චරිත නිරූපණය කරනවාද යන්න කියනවානම් විටක ඒ ඔහුමද යන්න හිතා ගන්නත් අමාරු තරම්. 

මේ නිර්මාණයට මම තෝරාගත්තේ අන්තර් ජාලයෙන් සොයාගත් බොගුම්ගේ පින්තූර කීපයක්. මේ මේ රූප ටික අඳිනවාමයි කියා තෝරාගත් පසු, මට ආ මුල්ම අභියෝගය වූයේ මේ මූණු ටික ස්ථාන ගත කර ගන්නේ කොහොමද යන්නයි. එක එක සංකලන කීපයක් පරීක්ෂා කිරීමෙන් අනතුරුව අන්ම්තිමේදී මම මේ පින්තූරයේ දැක්වෙන සංකලනයෙන් සතුටට පත් උනා. ඊට පස්සෙ ඉතින් වෙනද වගේම අඳින්න පටන් ගත්තා. 


මේ පින්තූරයෙන් මම ගොඩාක් දේ ඉගන ගත්තා. එක් එක් ඉරියව්වෙන් ඉන්නකොට, බොගුම් එක් එක් විදියයි කියන එක ඔයාලට මේ චිත්‍රෙ දැකපු ගමන්ම කියන්න පුළුවන් නේද? මේ චිත්‍රෙ දැකපු කවුරුවත් අඳුන ගත්තේ නැහැ මේ ඉන්නේ එකම කෙනායි කියන එක. ඒක තමයි එයාගෙ දක්ෂකම. නොයෙන් ඉරියව් වලින් ඉන්නකොට මෙන්ම ඒ රූපය දකින කෝණයට අනුරූපව ඇස්, කන්, නාසය, කට, ඇහි බැම, කොණ්ඩය මෙන්ම මුහුණේ මාංසපේශීන් පිහිටන ආකාරයේ වෙනස්වීම මනාව අත් දැකීමට මට මේ චිත්‍රය මහත් පිටුවහලක් උනා. මම මුල ඉදලා අවසානය තෙක්ම ගොඩාක් ආසාවෙන් තමයි මේ සිතුවම කරගෙන ගියේ.  මේ සිතුවම වෙනුවෙන් පැය ගානක් වියදම් කලත්, ඒ කාලය අපතේ ගියේ නම් නෑ.


මේ පහතින් තියෙන්නේ, චාකෝල් වලින් වර්ණවත් කරන්න කලින් පැන්සලෙන් ඇඳපු එක. චාකෝල් වලින් වර්ණවත් කරද්දි, ගොඩක් වෙලාවට මට ඕනි විදියට අරගන්න බැරි උනා. තාමත් මට චාකෝල් පැන්සල භාවිතා කරන විදිය ගැන හරි අවබෝධයක් නෑ කියලත් හිතෙනවා. මේ සිතුවම පැන්සලෙන්ම පාට කරානම් මීට වඩා හොඳ නිමාවත් ගන්න තිබ්බා කියලත් හිතෙනවා. මේ සිතුවමේ අඩුපාඩු ගොඩාක් තියෙනවා කියලා මම පිළිගන්නවා. ඉගනගන්න, පුහුණුවෙන්න තව ගොඩ දේ තියෙනවා. මේ සිතුවමේ තියෙන හැම රූපයකම කුමක්ම හෝ අඩුපාඩුවක් මට පේනවා. ඒ මොනවා උනත් මේ රූප ඔක්කොටම මම ගොඩාක් ආදරෙයි. කවුරු හරි කෙනෙක් ඇහුවොත් කොයිකටද මම වැඩිපුරම කැමති කියල???? ඒක හරිම අමාරු ප්‍රශ්නයක්. මට කියන්නකෝ ඔයාලා කැමතිම කොයි රූපයටද? 





තවත් චිත්‍රයක් එක්ක නැවතත් හමුවන තුරු ඔබට ජය!

Welcome!

After very long time I am writing this post with my latest sketch. This time, I wanted to make a poster with several facial expressions and postures to make a comparison. I thought the best way to do it is select one person and draw several portraits of him with various expressions and postures in a single paper.  This poster is created as a result of this.

The only person came to my mind is the Korean actor Prak Bo-Gum, who played the leading role, prince Lee Young (이영) of "Moonlight drawn by clouds" drama;  the role of Jung Sun-Ho (정선호) alias Lee Min (이민) of the "Hello monster" drama; and the role of Choi Teak  (최택)  of the "Reply 1988" drama. Bo-Gum is a very talented and lovely actor. Despite the fact that Bo-Gum is only 24 years old and it's been only five years he became an actor, he has won several awards including the "TvN Asia Award" in 2016. The most impressive thing about him is he can act various roles in a particular way. I really enjoyed his acting all the time. 

All the portraits I used for this poster were taken from the internet. Most of them were characters he played. The first challenge that I faced after collecting all the portraits that I really want to sketch is arranged them in a nice way. I arranged them according to the facial expressions and gazing directions. I hope I could make a good balance in the poster. You can view the original picture from here. Do you have any comments on this? Once, I arrange the faces and their sizes, I started to sketch them in five steps.  Following is how it looks like after the fifth step.




I learned a lot of things while sketching this poster. Bo-Gum looks quite different in each character. Look how talented he is. The best thing I learned from this poster is the appearance of the eyes, ears,, mouth, nose, eyebrows, hair, chin, and facial muscles in various expressions in various angles. I enjoyed sketching this poster. It took several hours to complete it. Every minute I spent on it worth it.

I know there are several mistakes, omissions and defects everywhere in this poster. There is no any character that I am fully statist about it; I see a defect in every single one oh no. I think I don't know how to utilize charcoal yet. Looks like I am not convenient with a charcoal pencil yet. If I didn't tough a charcoal pencil and only used a carbon pencil it might be better. However, I really like it, Do you?  If someone asked me the one that I like most. I will really have a tough time answering it, because I like all. But, how about you? which one you like most/ and why?

Be healthy and wealthy. See you next time.


Friday, October 28, 2016

21: කිම් බ්‍යොං ය්‍යොන් සමගින් ඊ යොං: Kim Byung-Yeon and Lee Yeong


ආයුබෝවන්! 

මේ සැරෙත් චිත්‍රයක් එල්ලගෙන ආවා ඔබ හමුවට. චිත්‍රෙ ගැන විස්තර කියන්න කලියෙන් කියන්න දේවල් ගොඩාක් තියෙනවා. මගේ මේ බ්ලොග් එක මුල ඉඳන් කියවපු කට්ය්ටියට මතක ඇති මම මේ චිත්‍ර අඳින්න පෙලඹවුනේ කොරියන් කථාවක් බලල කියලා. ඒ කථාව ගොතලා තිබුනේ දහ අටවන ශතවර්ෂයේ ජීවත් වුණු  'කිම් හොං දො' (1745-1806) නම් සුප්‍රකට චිත්‍ර ශිල්පියාගේ ජීවිතය පිළිබඳවයි. නානප්ප්‍රකාර චිත්‍ර මොන තරම් දැකල තිබුනත්, චිත්‍ර ගැන හරි අවබෝධයක් ලැබුනේ කිම් හොං දොගෙ චිත්‍ර දැකලයි. ඒ චිත්‍ර හරිම ජීවමානයි. එයාගෙ චිත්‍රයක් බලනකොට ඒ අවස්ථාවෙ හරියට අපි එතන හිටිය වගේ දැනෙනවා. උදාහරණයක් විදියට එයාගෙ 'මල්ලව පොරය' (wrestling) කියන චිත්‍රය හරියට නැරඹුවොත් කෙනෙකුට කියන්න පුළුවන් ඒක මොන ප්‍රාන්තයට සහ මොන වර්ගයට අයත් මල්ලව පොරයක්ද, මේ පොර බැදීම පටන් අරන් කොච්චර විතර වෙලා වෙනවද, මොනවගේ දෙන්නෙක්ද මේ පොරබදින්නේ, එයාලගෙන් කවුද දිනන්නේ, කොහොමද දිනන්නේ, කවුද ඊලඟට තරග වඳින්න ඉන්නේ, මොනවගේ කාලවකවානුවකද මේක සිදුවුනේ යනාදී සම්පූරණ විස්තරය. ඉතින් බලන්නකෝ කෙනෙක් කොහොමද එයාගෙ චිත්‍රවලට ආදරේ නොකර ඉන්නේ කියලා. 

ඇත්තටම මම මේ ලඟදි දවසක මම ඉගන ගන්න විශ්ව විද්‍යාලයේ කලා පුස්ථකාලයට ගිය වෙලාවෙ අහම්බෙන් වගේ හරිම වටින පොතක් හම්බ උනා. ඒ පොත තමයි Oh Ju-Seok රචනා කරපු Special Lecture on Korean Paintings කියන පොත*.  මේ පොතට මම ගොඩාක් ආදරෙයි. චිත්‍ර රසවිදින්න ඕනි කොහමද කියලා මම ඉගෙන ගත්තේ මේ පොතෙන්. මේ පොතේ කර් එක තැනකදි කියනවා අපේ මිනිස්සු චිත්‍ර බලන්න කියල කෞතුකාගාරයවලට ගිහිල්ලා අවම කාලෙකින් වැඩිම චිත්‍ර ගානක් කවර් කරන්නලු හදන්නේ. එහෙම නැතිව චිත්‍ර රස විදින්න යන්නේ බොහෝම සුළු පිරිසක්ලු. ඒ කථාව සහතික ඇත්ත, මම උනත් කෞතුකාගාරවලදි චිත්‍ර බලන්න ගියාට ඒවා රසවිදල නම් නෑ කවදාවත්. ඇයි අප්පා ඉතින් ඒ වගේ තැනකට ගියාම කොයිතරම් නම් දේවල් තියෙනවද බලන්න. චිත්‍ර උනත් වර්ගම කොච්චරක් තියෙනවද? ප්‍රශ්නෙ වෙලා තියෙන්නේ ඔක්කොම බදා ගන්න යන එකනේ. බලන එක හරි දෙක හරි හරියට නිරීක්ෂනය කරල, ඒ කෞතුක වස්තුවෙන් දෙන පණිවිඩය හරියට තේරුම් බේරුම් කරගෙන, කාලෙ අරගෙන ඒක හොඳින් රස විදල එනවනම් ඒක නේද වටින්නේ. හරියට 

'එක පුන් සඳින් දුරුවෙයි ලොව ගණ අඳුරු
 නෙක තරු රැසින් එලෙසට නොම වේය දුරු'

කීවා වගේ. එයා තව තැනකදි කියනවා එයාගෙ යාළුවෙක් දවසක් එයා වැඩ කරන කෞතුකාගාරෙදි හම්බ උනාලු චිත්‍රයක් බල බලා ඉන්නවා. ඉතින් එයා ඇහුවලු මෙ චිත්‍රෙ කොහොමද කියල. එතකොත එයාගෙ යාළුවා " ඔව් ඒක හොඳ චිත්‍රයක්" කියල එහෙම්මම යන්න ගියාලු. ඉතින් එයා අහනවා " ඒක හොඳ චිත්‍රයක් නම් ඇයි නතරවෙලා ඒක හොඳින් රස විදින්නේ නැතිව යන්නේ?" කියලා. 

මේ පොතේ විස්තර කරන චිත්‍ර වලින් 90% ක් විතරම කිම් හොං දොගෙ චිත්‍ර. මේ පොතෙන් මම ගෙඩාක් දේ දැන ගත්තා. මතක් වෙන මතක් වෙන හැටියට ටිකෙන් ටික කියන්නම්.  Oh Ju-Seok මුලින්ම කථා කරන්නේ කොහොමද චිත්‍රයක් රස විදින්නේ කියල. එයා කියනවා අපි චිත්‍ර අඳින විදිය පොත්වල ලියවිලා තිබ්බට, ඒවා රසවිදින්නේ කොහොමද කියල කොහේවත් ලියවිලා නෑනී කියල. ඉතින් එයා හිතල බැලුවලු කොච්චර විතර දුරක ඉදලද අපි චිත්‍රයක් බලන්න ඕනි කියලා. එතකොට එයාට හිතුනලු චිත්‍රයේ විකර්ණයේ දිග වගේ එක හමාරක විතර දුරක ඉදල බැලුවාම තමයි ඒ චිත්‍රය හොඳටම පේන්නේ කියල. උදාහරණයක් විදියට කියනවනම්, අපි හිතමුකෝ දිග පෙරහරක චිත්‍රයක් බලනව කියල. අපි ඒක ලඟටම ගිහින් බැලුවොත්, එක එක නැට්ටුවා විස්තරාත්මකව පෙනුනත් ඒක පෙරහැරක් කියන සංකල්පය අපේ ඔළුවට යන්නෑනි. ඒක ටිකක් දුර ඉදන් බලනකොටනේ පෙරහැරක් වගේ පේන්නේ සහ ඒ පෙරහැරේ තියන සුන්දරත්වය දැනෙන්නේ, එහෙම නේද? 

දැන් අපි මේ කථාව පෙඩ්ඩක් පැත්තකින තියල බලමුකො මේ සැරේ පිබිදුනු මල් මොනාද කියලා. මේ සැරෙත් ඉතින් ආයෙ කොරියන් කථාවකින්ම තමයි. කථාවෙ සින්හල තේරුම 'වළාකුළු අතරින් වැටුනු හඳ එළිය' (Moonlight drawn by clouds/ Love in the moonlight). මේ කථාව රජ කාලෙ වෙච්ච ප්‍රේම කථාවක්. කියල වැදක් නෑ ඒක නම් මාරයි. මෑත කාලීනව වැඩිම ඇගයීම් ප්‍රමානයක් හිමි කථාවක්. මේ කථාවෙ කිම් බ්‍යොං ය්‍යොන් (ක්වක් දොං ය්‍යෙන් 곽동연) සහ ඊ යොං ( පග් බො ගොම් 박보검) කියන චරිත දෙක තමයි මේ සැරේ පිපී හිනැහෙනේ. මුල් පින්තූරය මෙතනින් බලන්න. 




මොකද මේ චිත්‍රෙ ගැන හිතෙන්නේ? මේක ඇඳල ඉවර wඑන්නත් කලින් මගෙ මහත්තයා නම් කීවා 

"මේක තමයි ඔයා ඇඳපු හොඳම චිත්‍රෙ" 

කියලා. මේ පින්තූරෙ දකුණු පැත්තේ ඉන්නේ ඊ ය්‍යොං කුමාරයා, එතකොට වම් පැත්තෙ ඉන්නෙ එයාගෙ පෞද්ගලික ආරක්ෂකයා බ්‍යොං යොනා.

Welcome!

This sketch is about the two characters "Kim Byung Yeon" and "Lee Yeong" from the Korean TV series "Moonlight drawn by the clouds". 


* Oh Ju Seok, 'Special Lecture on Korean Painting', Hollym International Corp., USA, 2001, ISBN 978-1-56591-314-1.

Friday, October 21, 2016

20: යුන් සි යුන් Yoon Si Yoon

ආයුබෝවන්! 

ගොඩාක් කාලෙකට පස්සෙ ඔන්න අදත් ආවා චිත්‍රයක් අතින් ගෙන. සිනාවකින් මුව සරසා ගත් මිනිසුන්ගේ රූප අඳින කලාවෙන් ටිකක් වෙනස් වෙන්න මට මේ සැරේ පොඩි අවස්ථාක් හම්බවුණා. ඇත්තටම ඒක මගේ උවමනාවෙන් කරපු දෙයක් නම් නෙවෙයි. 'ද මිර්රර් ඔෆ් ද විට්ච්' කියන කොරියානු ටෙලි නාට්‍ය බලද්දී, 'හ්‍යෝ ජූන්' කියන චරිතය සිතුවමට නඟන්න මට ඕනි උනා. මේ චරිතය නිරූපණය කරන්නේ 'යුන් සි යුන්' කියන රංගන ශිල්පියා. එයා හිනාවෙද්දී හරිම ලස්සනයි. ඒ උනාට එයා නම් එක මොහොතක් එක් විදියකට ඉන්න පුළුවන්  කෙනෙක් නෙවෙයි. ඒ නිසා මට කොහෙත්ම හැකි උනේ නෑ එයාගෙ අලංකාර හිනාව රූප රාමුවකට කොටු කර ගන්න. ඒ නිසා අන්තිමේදි මට සිද්ද උනා  මේ පින්තූරෙන් මම සෑහීමකට පත්වෙන්න.

කොහොමද මේ සැරේ මගේ වෑයම කියලා කියන්නකෝ.


මම මුලින් කීව  වෙනසට අමතරව තවත්  වෙනසක් තියෙනවා මේ චිත්‍රයේ. ඒ තමයි මම මේ චිත්‍රය ඇඳපු ආකාරය. කලින් හැම වතාවකම මම කලේ, පැන්සලක් භාවිතයෙන් මුලින් ආදාරක රේඛා ලකුණු කරලා, ඊ ලඟට පැන්සලෙන්ම කටුවට රූපය මතුකරගෙන, වැරදි අඩුපාඩු හදලා, විස්තරත් ඔක්කොම ටික ලකුණු කරාට පස්සේ ගල් අඟුරු පැන්සල හා ගාල් අඟුරු කුඩු භාවිතා කරලා පින්තූරෙට පණ පොවපු එකනේ. ඒත් මේ සැරේ මුල් රේඛා අඳින්න විතරමයි මම මිනිරන් පැන්සල ගත්තේ. වෙනත් විදියකින් කියනවනම් මට ඕනි උනේ ගල් අඟුරු භාවිතා කරන හරිම ක්‍රමයට භාවිතා කරන්න.

මම හිතනවා මට මේ සැරේ ලොකු පිම්මක් පනින්න හැකි උනා කියලා. මේ පින්තූරයේ නිමාව අනිත් ඒවට වඩා ටිකක් වෙනස්. එහෙම් උනේ, ගල් අඟුරු පැන්සලට අමතරව මම වයින් චාර්කෝල් (vine charcoal) කූරක් භාවිතා කල නිසයි. මේ වයින් චාර්කෝල් හරිම මෘදුයි.  ඒ නිසා පාට පතුරුවා හරින්න හරි ලේසියි ( හරි ක්‍රමේ දන්නවනම් ලේසියි, නැත්නම් වැඩේ අල්ලගන්නකං ටිකක් අමාරුයි).  ප්‍රශ්නෙ තියෙන්නේ වයින් චාර්කෝල් ගොඩාක් මෘදු නිසා ලොකු අවධානයෙන් ඉන්න ඕනි නිතරම.

ඔයාලට හිතෙන විදියට මොනවගේ අවස්ථාවකටද මේයා මූණ දීල ඉන්නෙ? එයාගෙ මූණේ මොනාද ලියවිලා තියෙන්නේ? ඇත්ටම කීවොත් එයා ඉන්නේ යම් කරදරයක් වේදෝ යන බියෙන් සහ තරහෙන්, සටනකට සූදානමින්.  එයාගේ ඒ ඉරියව් එයාගෙ මූණ පුරාම පැතිරිලා තියෙනව: එයාගෙ ඇස් දෙකේ, නළල් තලයේ, මුඛයේ, කම්මුල් වල හැම තැනම.  ටිකක් මහන්සි වෙන්න උනා මේ චිත්‍රය අඳින්න. මොකද ඒක ටිකක් වෙනස් විදියේ එකක් නිසා. ඇස් දෙක, කට, කම්මුල්,  කොණ්ඩය, සහ බෙල්ල ගැන නම් සතුටුයි. එයාගෙ ඇදුමනම් එච්චර හොඳට ආවෙ නෑ. 

ආයෙ දවසක හමුවෙනතුරු ඔබට ජය!

Welcome!

I came to you again with a new portrait. This time, I could able to deviate from my conventional smiling portrait style, thanks to Yoon Si Yoon. I did not do it intentionally. Actually, I had no option. I wanted to sketch Heo Jun's character from the Korean drama 'The mirror of the witch'. I really love this character. Especially, when he smiles. I don't know why, but for some reason, the actor 'Yoon si Yoon' who plays the role of Heo Jun's character rapidly varies his facial expressions. So I could not catch his smile. Therefore, I had to satisfied with this picture.

So Tell me what do you think about this.





There is another specialty in this portrait. That is the way I did it. Usually, I use a pencil a lot for initial steps of the sketch. For an example, I use a pencil to draw the center lines, to draw the outlines of the figures, and also to draw to the final version of features. However, in this portrait, a pencil was only used to draw the center lines. Everything else was done with a vine charcoal stick and a charcoal pencil. 

What  kind of situation this guy is in? What do you think about his expressions? Actually, he is scared and angry too. He is ready to fight against. Can you see it from my sketch? This portrait was a challenge for me since it is completely different from what I have drawn so far. However, I am happy about his eyes, mouth, cheeks, eyebrows, neck and hair. 

Have a nice day! 

Sunday, August 28, 2016

19: මාතර අම්මයි තාත්තයි: My parents in law


ආයුබෝවන්! (English version is in the latter part )

ගොඩාක් කාලෙකට පස්සෙ ඔන්න ආයෙත් චිත්‍රයක් අරගෙන ආවා. ගිය මාසෙ ලංකාවට ගිහින් එන්න ගියපු නිසාත් පහුගිය ටිකේ වැඩ අදික උන නිසත් චිත්‍රයක් ඇඳගන්න ටිකක් කල් ගියා. කොහොමින් කොහොම හරි ඔය ජර මර අස්සෙ අම්මගෙයි තාත්තගෙයි චිත්‍රෙකුත් ඇඳගත්තා. අම්මයි තාත්තයි කීවෙ මගේ ප්‍රිය ස්වාමියාගේ අම්මයි තාත්තයි. මම මේ දෙන්නට ගොඩාක් ආදරෙයි. මගේ ස්වාමියා වගේම එයගෙ අම්මයි තාත්තයි දෙන්නත් මාව ගොඩාක් හොඳින් බලා ගන්නවා. එයාල ගොඩාක් උතුම් ගතිගුණ වලින් පිරිපින් අය. මේ සැරේ ලංකාවට ගිය වෙලාවෙත් මට ගොඩාක් උදවු කලා වගේම නිතරම මගෙත් එක්කම  හිටියා. මගේ ජීවිතේට එයාල ලොකු හයියක්. මම හරි පිංවන්තයි මේ නැන්දම්මයි මාමන්ඩියි ලබන්න.

මේ සැරේ ගත්ත පින්තූර දෙකක් එකට එකතුකරලා, අම්මයි තාත්තයි දෙන්නම ඉන්න එක පින්තූරයක් ඇන්ඳා. බෙග් දෙගිල් සහ යොනියුන්ගුන් මාමාගෙ පින්තූරෙ අඳිද්දි මගේ හිතට ආපු අදහසකට අනුවයි මම ඒහෙම කළේ. නිතරම එකට ඉන්න අයගෙ රූප එක පින්තූරෙක ඇන්ඳම ඒකෙ වටිනාකම හරි ඉහළයි. මෙහිදී, ඒ අය ඉන්න ඉරියවු සහ මුහුණෙන් නිරූපණය වන හැඟීම් අතර මනා සහසම්බන්ධතාවයක් ගොඩනගා ගන්න එක හරි වැදගත්. මෙකද, ඒ මඟින් අපිට පුළුවන් වෙනව පුංචි කතාවකට මුල පුරන්න. අපි කවුරුත් කැමතියිනේ කතාන්දර වලට.  චිත්‍රයක වේවා, ජායාරූපයක වේවා, සඟරාවක (විද්‍යා හෝ ඉංගිනේරු) ලිපියක වේවා, ලස්සන කතාන්දරයක් මතු වෙලා පේනවා නම්, ඒ නිර්මාණය ඉතා රසවත් එකක් මෙන්ම ඉහළ වටිනාකමකින් යුක්ත එකක් වෙනවා.


 මම මේ නිර්මාණය කරන්න භාවිතා කල මුල් පින්තූරය මෙතනින් ගිහින් බලන්න පුළුවන්. ඒකත් එක්ක සංසන්දනය කරල බලලා කියන්නකෝ මගේ උත්සාහය මොන තරම් දුරට සාර්ථකයිද කියලා. ඔයාලට පේන අඩුපාඩුත්, අඩුවක් නැතිවම කියල දාන්න ඔන්න ඔහේ. මාත් ඔන්න ඔහේ ඒවා බලල, ආයෙ ඒව නොකරන්නත් වගබලා ගන්නං කෝ. ඇත්තටම කීවොත් ඔයාල කියන එක වචනෙකට උනත් මම ලොකු තැනක් දෙනවා. 

වෙනද වගේම ධිරාජ් මේ පින්තූරෙ ගැනත් ගොඩක් අදහස් දැක්වුවා. එයා කීවා මට දැන් ඉතා අනර්ඝ ලෙස ඇස් අඳින්න පුළුවන් වෙලා කියලා. මට හරි සතුටියි, මීට කලින් එයා එහෙම කියලම නැහැ. මගේ අනිත් යාළුවොත් කීවා ඇස් දෙක ලස්සනට ඇඳල කියලා. ඔය අතර, ඇදුම්වල දාර තද පැහැ වැඩියි කියන අඩුපාඩුවත් එයා පෙන්නලා දුන්නා.  

මේ පින්තූරෙදි, මට අම්මගෙ සුදු පැහැගැන්වුණු කෙස් මනාව උද්දීපනය කරගන්න පුළුවන් උනා. ඔයාලට මතක ඇතිනේ මට ආචාර්ය බිජොයි ගෝෂ්ගෙ පින්තූරෙදි මට ඒක කරගන්න බැරි උනා කියලා. රහස මේකයි, මුල ඉදලම ඒ සුදු කෙස් ගස් තියෙන හරියෙ කළු කෙස් ගස් අඳින්නෙ නැතිව හිස්ව තියන්න ඕනි. අන්තිමේදි ඔක්කොම වැඩ ඉවර උනාට පස්සෙ, කළු කෙස් ගස් දෙක තුනක් ඇඳල, තව ඕනි නම් සුදු චාකෝල් පැන්සලෙන් සුදු කෙස් ගස් කීපයක් ලකුණු කරල හොඳ නිමාවක් ගන්න පුළුවන්.  මේ සැරෙත් ඔන්න මගේ පියවරවල් එකිනෙකේදි මම ජායාරූප කරගත්තා. 





මම චිත්‍ර අඳින්න පටන් අරන් හරියටම දැනට වසරකුත් මාසයක් විතර වෙනවා. මේ ඇඳිල්ල පටන්ගත් මුල් අවදියේ පටන් සනත්ලගෙ අම්මා මේ ච්ත්‍ර වල රසිකාවියක්.   දන්නවද, එයා තමයි දෙවනියාට චිත්‍ර අඳින්න මාව දිරිමත් කලේ. ඉතින් මම එයාලව නොඇන්ඳ බෑනි. ඉතින් අම්මයි තාත්තයි  මට කරපු උදවු, උපකාර, අගය කිරීම්, දිරිගැන්වීම්, සිත් සැනසවීම් සියල්ලන්ටම උපහාරයක් විදියටයි මං මේ පින්තූරෙ ඇන්ඳෙ. ඔයාල දෙන්නා තව බොහෝ කාලයක් නිදුක් නිරෝගී සුව විදිමින් සුවසේ අපි හැමෝමත් එක්ක ප්‍රීතියෙන් ජීවත් වේවා!

Welcome!

I am back with another portrait after a long break. I was super busy with my visit to Sri Lanka in the last month and my research papers writing. One is done, and still writing another one. However, now I am bit relaxed. With all these trying works and busy schedule, somehow I could manage to draw a portrait of my mom and dad. Actually, they are my parents in law. I love them a lot. My husband's parents take a good care of me like my husband does. They are full of admirable qualities that I like a lot. They helped me a lot at the time I am in Sri Lanka, they were with me all the time. I feel a strong strength when I am with them. I know, I am very lucky to have them. 

By combining two different photos of mom and dad that I took during my last visit, I sketched a portrait with charcoal. This was done according to the nice idea I  got while sketching  Beg Thea Gil and Yoniyunguns' portrait. Sketching couple of people  who always live together in a one portrait, adds a value to the portrait with a vibrant. Here, it is very important to correlate the direction they are looking at, their postures, their modes, their facial expressions with each other. Because through that, we can initiate a small story. We all love to read or get the feeling of a story. I believe that if a portrait or a photograph or even a science/engineering journal article is underling with a story, then it becomes rich and  interesting.


You can view the original photograph that I used to make this portrait from here. Please compare those two and tell me what you feel. So, I can make some improvements or changes to my next sketches. You are capable enough to change the direction of the flow of my sketches since I highly value every single word you mentioned in your comments.

As usual, Dhiraj gave some interesting comments once I show this portrait. He said that I have improved a lot. "look, the eyes are perfect". Wow, I am really happy to hear that from him. Because this is the first time he rose a such a big praise to a my portrait. All of my other friends in the office also said that I have improved a lot. Dhiraj also pointed out that, the outlines of the colors are too dark. And asked me to make them light to get the natural look. 

In this picture, I could successfully draw the white hair in mom's portrait which I failed in Dr. Ghosh's portrait. The secret is we should kept the area of white hair blank from the beginning without drawing any back hair. So at the end, we can compete it with a few back lines together with some white lines by a white charcoal pencil.

It's almost a year and two months from the day I started sketching. Sanath's mom is a fan of my sketches from the beginning. Do you know? she is the second person who encouraged me in this. Thank a lot mom. I could come this far because of you. I drew this picture to show my sincire gratitude towards all the help and encouragements you did, courtesy and politeness you showed, and comfort you gave. I wish you a longer life with a joy and a healthier with no suffering!

Sunday, July 3, 2016

18: ආචාර්‍ය තනූජා හර්ෂනී පරගොඩ (Dr. Thanuja Paragoda )

ආයුබෝවන්! (English version is given below)

අපූරු මලක් වෙලා මගේ චිත්‍ර පිටුවෙන් පිපී හිනැහෙන්නට අද වරම් ලබන්නේ ආදරණීය  තනූජා හර්ෂනි මිතුරියයි. මෑ මට මුනගැසුනේ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ, ටෙක්සස් ප්‍රාන්තයේදීයි. ඒ මම වැඩි දුර අධ්‍යාපනය සඳහා  ටෙක්සස් වලට ගියපු දවස් වලයි (2011 වසෙරේ මැද හරියෙ). අපි දෙන්නම අධ්‍යාපන කටයුතු පටන් ගත්තේ එකම දවස් වල. ඒ කොහොම නමුත්, අපි දෙන්න හොඳ මිතුරියන් වුනේ නම් 2011 වසරේ අග භාගයේදියි. අපේ විශ්වවිද්‍යාලයේ  වාර්ශිකව පැවැත්න්වෙන අන්තර්ජාතික සංස්කෘතික ප්‍රසංගය සඳහා අපි දෙන්නා නර්ථන අංගයක් ඉදිරිපත් කලා. එහි පුහුණු වීම් කරන කාලෙ තමයි මට තනූජව හරියට අඳුන ගන්න පුළුවන් උනේ. එදා ඒ පටන් ගත් මිතුදම දිනෙන් දින වැඩි දියුණු වෙමින් කාලයත් එක්ක අපි ගොඩාක් සමීප යෙහෙළියන් බවට පත් උනා. මම ඇමරිකාවෙන් ආවත් අපේ ඒ මිතුදම අදටත් ඒ විදියටම තියෙනවා. 

මම චිත්‍ර අඳින්න පටන් ගත්ත දා පටන් ඕං මෙයා කං කෙඳිරි ගගා හිටියෙ; 

"අනේ මගෙත් චිත්‍රයක් අඳින්නකෝ " කියලා. ඊලඟට;

 "කෝ ඉතින් ඔයා මාව අඳින්නෑනී" කිය කියා හිටියා. 

පස්සෙ පස්සෙ, "කියල වැඩක් නෑ" කියල හිතිලද කොහොද අතහැරලා දාලා හිටියෙ. අන්තිමේදි, මම තීරණය කළා, මගේ ලස්සන තනූජගෙ සුන්දර රූපෙ චිත්‍රයට නඟන්න. ඒ දවස්වල අපි මොනතරම් දේ කලාද; කඩේ ගියා, විනෝද චාරිකා ගියා, පාටි දැම්මා, කයිවාරු ගැහුවා. කොයි දේ දිත් තනූජ මගේ ලඟින් හිටියා. ලෙඩ උනාම, බඩගිනි උනාම, මහන්සිසි උනාම,  උයන්න කම්මැලි හිතුනම, අපිට කෑම හදල දුන්නා. සහෝදරියක් වගේ මගෙ ලඟින් හිටියා. ඉතින් ඒ මං වෙනුවෙන් කරපු, කරන, අනගතේදි කරන්න ඉන්න, හැම දේටම පුංචි උපහාරයක් විදියට මගේ උපරිම ශක්තියෙන් මම තනූජව සිතිවමකට හිර කළා. 

තනූජට තියෙන්නෙ හරිම ලස්සන හදවතක්. එයා කවදාවත් කෙනුකුට කරදරයක් වෙන විදියට ජීවත් වෙන්න කැමති නෑ. නිතරම හිතන්නෙ, මම කාටද, කොහොමද උදව්වක් උපකාරයක් කරන්නෙ කියලා (ආං ඒකනි මම එයාගෙ හොඳම යාළුවා උනේ :)). කෙනෙක්ගෙ හිත රිදවන්න නම් එයා කොහෙත්ම කැමති නෑ. නිතරම බලන්නෙ, කෙනෙක්ගෙ හිත සනසවන්න.  පුදුම ශක්තියක් තියෙන කෙල්ලෙක්. අපූරු මලක් වෙලා මගේ ජීවිතේ ලස්සනට සරසලා, සුවඳ ගන්නලා, වර්ණවත් කරන්න  ආ එක ගැන මට හරිම සතුටුයි. අත හොවන මානයේ නොසිටියත් සුදූ, ඔයා මගේ හිතේ හැමවෙලේම ඉන්නවා. 





අපි දැන් චිත්‍රෙ ගැනත් ටිකක් කතා කරමුකො. මේ චිත්‍රෙ අඳින්න, අනිත් ඒවට වඩා ටිකක කල ගියා තමයි. ඒත් සිරාව්ටම ආව කියල මට හිතෙනවා (මුල් පින්තූරය මෙතනින් බලන්න). ඉතින් අඳපු තරමක්ම ඇන්දෙ කොරියානු චරිත නිසා මේ චිත්‍රෙ අඳිනකොට මට හරි අමුතු හැගීම් ආවා. මෙයාගෙ ඇස් දෙක ටිකක් අමුතුයි අමුතුයි වගේ දැනුණා.

 "මෙයාගෙ ඇස් හරිම රවුම් නේ අප්පා. සාමාන්‍යෙන් ඇස් දිගටියි නේ" 

කියලත් හිතුනා. බැලින්නං මගෙ ඇස් දෙකත් එහෙමයි. පස්සෙ තමයි මට මතක් උනේ; 

"ආ.... අපේ ඇස් කොහොමත් එහෙමනේ, චීන්නුන්න්ටනේ දිගටි ඇස් තියෙන්නෙ" කියලා.

අත්තටම තනූජගෙ ඇස් දෙක, කම්මුල්, නලළ, නාසය අඳින කොට දකුණු ආසියාතික අපෙයි, ආසියාතික අයගෙයි වෙනස හොඳට දැනුණා. 

දත් පෙන්නලා හිනා වෙලා ඉන්නවා සිතුවම් කලේ ගොඩාක් කාලෙකට පස්සෙයි. සාමාන්‍යෙන් දත් තියෙන කටක් අඳිනව කියන්නෙ හරිම අපහසු වැඩක්. මොකද, එක දතක, එක පැත්තක, එක ඉරක්, එක චුට්ක්ටක් ඇද උනොත්, මුළු කටම විරූපීව පේනවා. ඇස්වහක් නෑ, තනූජගෙ කට අඳින්න නම් අපහසු උනේ නෑ මට.

මාලෙ අඳිනත්, ස්භාවිකත්වයෙන් ඉහල කම්මුල් අඳින්නත් මම මේ චිත්‍රෙන්න ඉගනගත්තා. මම සාමන්‍යෙන් වර්ණ පතුරුවා හරින්නේ පින්සලක් (පැතලි එකක්) භාවිතයෙන්. ඇත්තට වර්ණ තවරනව වගේම, ඒ වර්ණ මකල ඉවත් කරන එකත්, එක වගේ
 වැදගත් වෙනවා පින්තූරයේ තාත්විකත්වය රැක ගන්නට. පසුබිම ගැන් මොකද හිතෙන්නෙ? මට නං හිතෙනව ඒක හරි ලස්සනයි කියලා. මම පසු බිම හැඩ ගැන්නුවේ, පැන්සල් තුල් කරද්දි එකතු වෙන කුඩු පින්සලේ තවරලා රැල් රැල් ආකාරයට රටාවක් මවමිනුයි.  

මේ තියෙන්නේ එක් එක් පියවරේදි තනූජව දිස්න්වුනු ආකාරය. 






මේ තියෙන්නෙ අපි දෙන්න ඉන්න පින්තූර ටිකක්. මුලින්ම තියෙන්නෙ  මම අර කියපු අපි දෙන්නගෙ නර්න්ථනයෙදි ගත්ත එකක්. 

 

 


තනූජා, මම ඔයාට ගොඩාක් ආදරෙයි. ඔයාගෙ ජීවිතේ එන්න එන්නම ලස්සන වේවා! නිදුක් වේවා! නිරෝගි වේවා! දීර්ඝායු වේවා!

Welcome! 

My loving friend Thanuja Harshani Paragoda is blooming as a wonderful  flower in my portrait collection. I met her in Texas, United States of America. We started our higher education there at the same time (mid of the year 2011). However, I could get to know about her at the end of the same year. That's happened at the time that we practiced a traditional dance for the university talent show. I felt that she is in my style and I knew that we will become good friends one day. The friendship began at that day grew and grew and we became good friends with time. Even through I came from US, we are close friends as always.

She was asking to draw her portrait since the day I started sketching. But, I was postponing it since I was a beginner. She was keep aking and I was keep postponing. At the end she stoped asking. Oh no I should draw her at leat now, right? So, I decided to make a rich portrait of my pretty girl, Thanuja to make her joyful. We did so many things together in those days; we went shopping, had parties, went trip, were chatting. She was with me all the time. She cooked for us when I am sick, I am hungry, when I am tired, or even when I am lazy to cook. All I had to do was ask. She is like a sister to me. She gave me a passionate love. The time I spend with her is awesome. Thus, I trapped her in a charcoal portrait with my maximum strength for all the things that she did for me, still doing for me, will do in the future for me.

Thanuja's heart is remarkably beautiful. She never ever gives trouble to other, instead, she loves to help people. She is always wondering to whom and how should she help others (that's why I am her best friend :)). No matter what, she always tries to make others happy. Oh, what a wonderful person with a strong personality. It's my pleasure that she came to my life to make it smooth, aromatic, colorful, and beautiful. My love, even though you live far away from me, you are so close to me in my heart.


Now, let's talk about this portrait as well. It took quite a long time for me to complete this. But I enjoyed it at each step (steps are given above). The original picture is linked here. I hope I did a great job. Since I drew lots of Asian characters, I felt bit strange while I am sketching this. It was awesome to feel the differences of face features of us (South Asian) and Asians. 

Drawing a widely open mouth with teeth is usually a challenge. Because, if a one line in a one side of a one teeth is crooked then the entire mouth looks deformed. I drew a mouth with teeth after a long time, fortunately, it was painless this time.

I learned drawing the neckless and cheeks more naturally. Usually, I use a paint brush (a flat one) to spread the colors. I did it in a way that it follows the curves and bends to preserve the three-dimensional look. Erasing is important as mush as shading. When I am about to finish, I used my eraser to fine tune the lighter and brighter areas. 

What do you think about the background? It was created by drawing curls all around with my favorite brush (flat brush) with the charcoal powder that I saved while sharpening the charcoal pensil.

Dhiraj's comment on this portrait.

"Wow, the hair is amazing. It's remarkably natural near the forehead. But, hair looks too neat. Draw some messed up hair near the outer boundary too. It will enhance the natural look."

Thanks, Dhiraj, I will keep that in mind.

Thanuja, I love you a lot. May all your great dreams come true!

Monday, June 6, 2016

17: බෙග් තෙ ගිල් සහ යොන් ඉං ගුන් (17: Beg Dea Gil and prince Yeon Ying Gun)

ආයුබෝවන්! (English version is given below)

ගොඩාක් කාලෙකට පස්සෙ ඔන්න ආයිත් චිත්‍රයක් අරගෙන ආවා. මෙතුවක් කල් මල් පිපුනෙ වරකට එක බැගින්නෙ, ඒත් මෙදා සැරේ එක පාර මල් දෙකක්ම පිපිලා. 

සුපුරුදු පරිදි අදත් ඉතින් කොරියන් ටෙලිනාට්‍යයක එන චරිත තමයි මම අඳින්නට යෙදුනෙ. මේ කථාවෙ ඉංගිරිසි නම; 'ද රෝයල් ගැම්බ්ලර්', ඇත්ත නම; 'ජැක්පොට්', 대박. 17 වන සහ 18 වන සියවස් වල කොරියාවේ රජ කල, 'සුක්ජොං' රජතුමාගෙ කාලෙ සිදුචුනු සිදුවීම් කීපයක් පාදක කරගෙන ගෙතුනු, ඉතාමත් මනරම්වූ කතාන්දරයක් මේක. මේ කථාවට අමතරව, සුක්ජොං රජතුමාගෙ පවුලේ උදවිය මුල් කරගනිමින් නිපදවුනු කතා කීපයක්ම තියෙනව; 'දොං යි', 'ජං ඔක් ජොං', සහ 'ඊ සන්'. ඒ කථා ටික ඔක්කොම ලස්සනයි (ඊ සන් කථාවෙන්නෙ, සුන් යොනාගෙ චිත්‍රෙ එහෙම ඇන්ඳෙ). වැඩේ කියන්නෙ මේ කථා එකක් අනෙක්ට හාත්පසින්ම වෙනස්. ජැක්පොට් කථාව බලද්දි මට ඒකෙන් චිත්‍රයක් අඳින්නම ඕනි කියල හිතුනා. එක්කෝ  බෙග් තෙ ගිල් ' 백대길'  අඳින්න ඕනි නැත්තං යොන් ඉං ගුන් කුමාරයාව '연잉군' අඳින්න ඕනි. ඒත් ඉතින් මේ දෙන්න සහෝදරයො වෙච්චි, ඒ වගේම කරන කියන සියළුම මෙහෙයුමක්ම කරන්නෙ එකට  වෙච්චි, දෙන්නටම තියෙන්නෙ එකම අරමුණක් වෙච්චි, දෙන්න නිතරම ඉන්නෙත් එකටම වෙච්චි එකේ, ඉතින් මොකටෙයි එක්කෙනෙක් අඳින්නෙ, අඳිනවනම් දෙන්නවම අඳින්න ඕනි කියල, මට අපූරු නුවණක් පහළ උනා. ඉතින් ඊට පස්සෙ, දෙන්නම ඉන්න, මගේ හිතට අල්ලන පිතූරයක් හොයන්න පටන් ගත්තා. ඒකනම් ලේසි වැඩක් උනේ නෑ. අන්ම්තිමේදි, වීඩියෝ එකෙන් දෙන්න වෙන වෙනම කපල අරගෙන, එක පින්තූරයක් හදා ගත්තෙ ඒ දෙන්න ඉන්න ඉරියව් එකිනෙකට මනා සම්බන්ධතාවයක් පෙන්වන ආකාරයට . මෙතනින් ගිහින් බලන්න පුළුවන් මම හරි ගස්ස ගත්ත මුල් පින්තූරය. 

කථාව ගැනත් චුට්තක් කියන්නම්. මේ දෙන්න සහෝදරයො කුමාරවරු උනාට, තේ ගිරා (බෙග් තෙ ගිල්) හැදෙන්නෙ එයාගෙ අම්මගෙ කලින් සැමිය ලග, සාමන්‍ය ළමෙක් හැටියට. යොන් ඉං ගුන් කුමාරයා හැදෙන්නෙ රජ මාලිගාවෙ. පස්සෙන් පහු තමයි දෙන්න දැනගන්නෙ එයාල සහෝදරයො කියල. මේ දෙන්නගෙම අම්ම තමයි 'දොං යි'. එයා කලින් මෙහෙකාරියක්, පහුකාලීනව සුක්ජොං රජතුමාගෙ බිසොවුන් කෙනෙක් වෙනව. යොන් ඉං ගුන් එයාගෙ සහෝදරයගෙන් පස්සෙ රජ වෙනව. තාම කථාව ඉවර නැති නිසා, තේ ගිරාට මොකද වෙන්නෙ කියල නම් දන්නෙ නෑ. බෙග් තෙ ගිල් සහ එයාගෙ අම්මගෙ කලින් සැමිය කියන චරිත දෙක හැරුණු කොට අනිත් ඒව නම් ඇත්ත චරිත. එතකොට ඊ සන් කියන්නෙ යොන් ඉං ගුන්ට පස්සෙ රජකම හිමි වෙන, එයාගෙ මුණුබුරා.






මම මේ චිත්‍ර ඇන්ඳෙ හරිම ආසාවෙන්. මොකද, දෙන්නෙක් ඉන්න පළවෙනි චිත්‍රෙනෙ. මම මේ දෙන්නව ස්ථාන ගත කරපු විදිය හොඳයි නේද? චිත්‍රෙ ගැනනම් ඉතින් ගොඩාක් විස්තර කියන බලාපොරොත්තුවක් නෑ. කොහොම නමුත්, මට සෑහෙන ගේමක් දෙන්න උනා මේක අඳින්න. මොකද, යොන් යුං ගුන් කුමාරයගෙ මුල් පින්තූරෙ නැති කොටස් ටික සම්පූරණ කරන එක හරිම අමාරු උනා. ඒ වගේම ඒකට සෑහොන වෙලාවකුත් ගියා. ආයි නම් ඒ වගේ අමාරු වැඩ පටන් ගන්නෙ නෑ කියලත් හිතුනා ඕං.

මොකද මේ චිත්‍රෙ ගැන හිතෙන්නෙ? මට නම් මේ චිත්‍රෙ අඳිද්දි ගොඩාක් ආස හිතුන කීපදෙනෙක්ම ඉන්න චිත්‍ර අඳින්න. චිත්‍රෙ තුලින් පුංචි කථාවක් කියවෙන විදියට කීපදෙනෙක්ව එකතු කරල අලුත් වැඩක් කරන්න හිතුන. ඒත් ඉතින්, ඒක ටිකක් අමාරු වැඩක් වේයි කියලයි හිතෙන්නෙ.

මේ සැරේ ඔන්න අමතක නොකර මම චිත්‍රෙ ඇඳගෙන ගිය පියවරවල් ටික පින්තූර අරගෙන තියාගත්තෙ ඔයාලට පෙන්නන්න. ඒව ඒව එච්චර පැහැදිලිනම් නෑ හොඳේ.








ඔයාලට මේ චිත්‍රෙ ගැන මොනාද හිතෙන්නෙ කියලත් කියන්න හොඳේ,

තෙරුවන් සරණයි!


Welcome!

After a long time I brought you a new sketch with TWO flowers; Beg Dea Gil and prince Yeon Ying Gun from the Korean drama 'Jackpot' (the English title of the drama is 'The royal gambler'). 

This is an awesome series. I love it a lot. This historical drama has been produced based on some unforgettable events happened in king Sukjong era with lots of decorations. Besides this series, there are several Korean series about King Sukjong family due to peculiar events happened in the past; 'Dong Yi', 'Jang Ok Jung', and 'Lee San'. All of those series are very nice. The beautiful thing is the story in each series is diversified in many ways. (My 12th drawing, 'Song yeona' is from the series 'Lee San'). When I am watching this series, Jackpot, I desperately wanted to draw Beg Dea Gil and prince Yeon Ying Gun. By the way, they are brothers, they work together, they have identical aims, they are very close; so, how can I draw them separately? This through drives me to draw them together in one sheet of paper. Wow! what a wonderful idea. That how I started my first drawing with two characters. 

Let me tell a little bit about the story as well. Dea Gira (Beg Dea Gil) is the big bother of prince Yeon Ying Gun who raised by the first husband of his mother while his mother is pretending he dead. Yeon Ying Gun raised in the palace as a prince. Their mother, Dong Yi was a servant who becomes a concubine of king Sukjong later. Even through  Dea Gira and Yeon Ying Gun accomplished their missions together, they didn't know they are blood-related brother later on. They got to know it later. Yeon Ying Gun will become the king after his big bother, Don't know what will happen to Beg Dea Gil (This series is still going). The characters other than Beg Dea Gil and his father (Dong Yi's first husband) are real characters comes from the 17th/18th century. Moreover, 'Lee San' is Yeon Ying Gun's grand son who succeeds to the throne after him.




I drew this picture with pleasure, I enjoyed it a lot. It was a nice experience of drawing two people in one sketch. It was a bit difficult task to find a good photo of those two to start my sketch. I spent a lot of time to find a good match. I could not find a good photo from the internet. Thus, I created my own one by cropping down some clips from one video. You can see it here. The next challenge was to complete the sketch of Yeon Ying Gun portrait. Because some parts of his portrait were missing in the original photo that I used for this sketch. It was very difficult, I though I will never ever start such a difficult task.

How do you feel this picture? What about their expressions? How about their poses? I love it. I learned a lot from this one. It was a challenge to draw two people at once, had to coordinate everything. However, while I am sketching this I though it might be wonderful if I can draw several people together. Because in that way, I can tell a little story through my drawing. It sounds a great idea which might suck my time. 

The following pictures display steps of my drawing. 









Thanks Dhiraj for telling me about workable fixative sprays and kneadable erasers. they helped me a lot. 

Have a good time till we met with another sketch.

Saturday, May 7, 2016

16: වං සො (Wang So)


ආයුබෝවන්! (English version is at the bottom)

කලින් වගේම මේ සැරෙත් ඔන්න කොරියන් කථාවක එන චරිතයක් තමයි මම චිත්‍රයට නැගුවෙ. ඒ තමයි මේ දවස් ටිකේ අපි හරිම ආශාවෙන් නරඹපු 'ශයින් ඕ ගෝ ක්රේසි' (빛나거나 미치거나) කියන ටෙලි නාට්‍ය මාලාවේ 'වං සො' (왕소) කියන චරිතය. කෝරියානු රාජ වංශයේ ප්‍රාරම්භකයා ලෙස  සැලකෙන තේජෝ (태조) අධිරාජ්‍යාගෙන් පසුව, කිස්තු වර්ෂ දහවන ශතවෂයේ මුල් භාගයේ කොරියානු රජ පරම්පරාවේ සිදුවුනු සිදුවීම් මුල් කර ගනිමින් ('හ්‍යුන් ගො වුන්' නව කථාව ඇසුරින්) තමයි මේ නාට්‍ය හදල තියෙන්නෙ. මේ නාටකයේ පුදුඋ....ම ලස්සනක් තමයි තියෙන්න. කථාවත් ලස්සනයි, දෙබසුත් ලස්සනයි, අධ්‍යක්ෂනයත් හරිම අපූරුයි. සාමාන්‍යෙන් මේවගේ ඉතිහාසය පිළිබඳ වූ කථාවල හාස්‍ය ජනක බව අඩු උනත්, මේ කථාවනම් හාස්‍ය රසයෙන් පිරිල. සිනහ උපදවන හරියක් ආවහම ආය එකදිගට විනාඩි පහළවක් විස්සක් විතර තියෙනව. ඒ විතරක් නෙවෙයි මේ වගේ වින්දනීය හාස්‍ය උපදවන කොටස් ගොඩාක් තියෙනව. උසස් රසවින්දනයකින් යුතු මේ කථාවනම් ඇත්තෙන්ම හරි අපූරුයි (හරියට අපූරු මල් වගේ, හික් හික් හික් ).

වං සො කියන්නෙ, තේජෝ රජතුමාගෙ හතරවෙනි පුත් කුමාරයා. එයා හරිම එඩිතර, ඒ වගේම මිනිස්සුන්ට ගොඩාක් ආදරේ කුමාරයෙක්. පසු කාලීනව එයා කොරියාවේ හතරවෙනි රජතුමා විදියට කිරුළු පලඳිනවා. වං සො (සො සො නමින් යම් තැන් වලදී  හැඳින්වෙන) චරිතය ගොඩාක් ආදරණීය චරිතයක්. එහෙම වෙලා තියෙන්නේ,  ඒ චරිතය නිරූපණය කරන ප්‍රවීණ රංගන ශිල්පී චං හ්‍යොක්ගේ (장혁) මනබන්ඳනීය රංගනය නිසයි. එයාගෙ චරිත නිරූපණය සීයට සීයක්ම සාර්ථකයි. මම මේ කථාවට මෙච්චරම ඇළුම් කරන්න විෂේශයෙන්ම චං හ්‍යොක් නිසා කීවත් නිවරදියි. ඇත්තෙන්ම  චං හ්‍යොක්ගේ  දක්ෂතාවය නම් අගය කරන්නම ඕනි. මම එක්තරා තැනකදී දැක්කා කෙනෙක්  චං හ්‍යොක් ගැන කරපු වර්ණනාවක්. එයා කියන්නෙ,කථාවක චං හ්‍යොක් ඉන්නවනම්, ඒ චරිතය ප්‍රධාන චරිත උනත් නැතත් අනිවාර්‍යෙන්ම එයා ඒ කථාව බලනවයි කියල. ඒත් එක්කම එයා කියනවා චං හ්‍යොක්නම් ඉතා විශිෂ්ටයි කියල. එයා ඉන්න වෙනත් කථා කිසිවක් මම බලල නැතත්, ඒ කියමන නම් සහතික ඇත්ත බව මමත් එක හෙලාම කියනව. මම එයගෙ රංගනයට ඒතරම්ම කැමතියි. මේ කථාව හාස්‍ය ජනක ජවනිකා වලටත් ඔහුගෙන් විශාල දායකත්වයක් ලැබිල තියෙනව. මම දැකපු රංගන ශිල්පීන්ගෙන් ප්‍රවීණම සහ කඩවසම්ම කෙනා චං හ්‍යොක් යැයි කිව හැකියි. 

කථාව ගැනයි නළුව ගැනයි වර්ණනාව මදෑඑ ඔය,  දැන් පටන් ගමු චිත්‍රෙ ගැන කියන්න. මම මේ චිත්‍රය අඳින්න බාවිතා කල මුල් පින්තූරය මෙතන තියෙන ලින්ක් එකෙන් ගිහින් බලා ගන්න පුළුවන්.  කලින් වතාවෙ වගේම මේ සැරෙත් මම චිත්‍රය අඳින්න භාවිතා කලේ චාකෝල් පැන්සලක්. ඊට අමතරව, චාකෝල් පැන්සලටත් වඩා මෙලෙක් චාකෝල් කූරකුත්, සුදු චාකෝල් පැන්සලකුත් සුළු වශයෙන් භාවිතා කලා යම් යම් තැන් වලදි.






යූ ෂි  ජින්ෂිගෙ පින්තූරෙ තිබිච්ච අඩුපාඩු කිපයක්ම හදාගන්න මේ සැරේ උනන්දූ උනා. එයාගෙ පින්තූරෙ මම දැකපු ලොකුම අඩුව තමයි, යූ ෂි ජින්ගෙ මුහුණේ පිටත දාරයත්, එයාගෙ ඇඳුමේ පිටත දාරත් අස්වාභාවික ලෙස තද කළු වර්ණයෙන් යුක්ත වීම. වං සොගෙ පින්තූරෙදි එහෙම නොවෙන්න මම වගබලා ගත්තෙ, මම අර කිව්ව මෙලෙක් චාකෝල් කූර (වයින් චාකෝල්) පාවිච්චි කරලයි. මේ වයින් චාකෝල් ගොඩක් මෘදු නිසා, ඒ මඟින් අඳින රේඛා වල ඝනත්වය අඩු කරන්න හරිම ලේසියි, ඒ වගේම පාට පතුරුවා හරින්නත් පහසුයි. 

වං සොගෙ ඇස් දෙක අඳින එකට සෑහෙන වෙලාවක් ගත උනත්, මගේ උත්සහය අපතෙ ගිහින් නෑ කියලයි හිතන්නෙ. නිකට සහ බෙල්ල, කලින් චිත්‍ර වලට සාපේක්ෂව තාත්ත්වික බවින් උසස් මට්ටමක තියෙනව කියල මටනම් පේනවා. මේ පින්තූරෙ කලින් ඒවත් එක්ක ගත්තම තවත් වෙනසක් දකින්න තියෙනව. වං සොගෙ මූණට ආලෝකය ඇවිත්  තියෙන ආකාරය මඳක් පිළිඹිබුවන විදියටයි මම මේක ඇඳල තියෙන්නෙ. මම කලින් පින්තූර වලදි, ආලෝකය වැටිච්ච පැත්ත මතු කරල පෙන්නුවේ නැත්තෙ, සාමාන්‍යයෙන් චීන පින්තූර වල ආලෝකය ගැන අවදානයක් යොමු කරන්නෙ නැති නිසා.  මොකද කියනව නම් මම චිත්‍ර අඳින්න පටන් ගත්තෙ චීන සිතුවම් කලාවට ඇතිවෙච්ච ආසාව හින්ද නේ. ඒත්, ආලෝකය සම්බන්ඳව දිරාජ් මට හරි අපූරු කථාවක් කීවා,

" ඔයා අඳින රූපයට ආලෝකය එන පැත්තත් පෙන්නුම් කරන්න. එතකොට ඔයාගෙ චිත්‍රෙට තවත් වටිනාකමක් එකතුවෙනව. ඔයා ඇඳල තියෙන්නෙ, හරි කෙලින් ආලෝකය වැටිල තියෙන විදියටයි. එහෙම නැතුව ආලෝකය ඇතුල්වෙන පැත්තට අනුකූලව ඇන්ඳොත් ඔයාගෙ චිත්‍ර උසස් තාත්වික බවකින් යුක්ත වේවි."

දිරාජ් කීව කතාව මොනතරම් සත්‍යදැයි මට තේරුණේ, මේ පින්තූරෙ ඇන්ඳට පස්සෙ. 

වං සොගෙ මූණෙත් ඇඳුම් වලත් විස්තර මම දැකපු තරම් ඔක්කොම ටික පෙන්නුම් කරන්න මගේ උපරිම උත්සහය ගත්තා. මගේ උත්සහය සාර්ථකයි කියලත් හිතනවා. ඒ කොහොම වෙතත් තවත් අඩුපාඩු ගොඩාක් තියනව කියලත් මට තේරෙණවා. අනේ මට පේන්නෙ නැති අඩුපාඩු, ඔයාලට පේනවනම් මට පෙන්නල දෙන්න ඈ. මගේ අමනාපයක් නෑ වැරදි පෙන්නලා දෙනවට. ඒ විතරක් නෙවෙයි මම මේ ඇඳල තියෙන කෙනාට වයස කීයක් විතර පේනවද කියලත් අදහසක් දාල යන්න හොඳේ.

බුදු සරණයි!


Welcome!

This time also, I sketched a character chosen from a Korean TV series like in the last time. It's 'Wang So' from the series named 'Shine or go crazy'. The story of this series is based on the life of the price Wang So, who was the fourth son of the first king of Korean kingdom (Emperor Theajo). It is a very beautiful story, and the drama has produced in a very attractive manner. Everything is perfect in this drama; the story, the dialogs, the direction is fascinating. Usually, historical dramas are not comedies. Even though this drama is not categorized as a comedy, it has a lot of adorable comedy scenes. Especially, when a comedy scene starts it last more than ten-fifteen minutes and those scenes appear frequently. This is a gorgeous drama, which we enjoyed a lot. 

When we talk about Wang So character a little bit; he is a strong, a courageous, and an adorable person who loves people a lot. At the end, he became the fourth king after his two brothers.  The character Wang So (sometimes called as 'So So') is very enchanting and impressive thanks to the skillfulness of the expert actor, Jang Hyuk. Jang Hyuk's characterisation is perfect. I think this precise drama is so charming because Jang Hyuk is playing the leading role. He really knows how to express all kinds of expressions in a quality way, by preserving the original nature of them. I love his characterization very much. I saw an impressive comment about him on a website. In that comment he says;

"I rarely say I am a fan of an actor/actress, but for Jang Hyuk I have no problem with saying I Am A Fan. If he is in a drama no matter what part he plays, lead or not, I will watch it. He is amazing!!!"

I completely agree with him, he is really amazing! He is the best and most handsome actor I have ever seen.

Price to the story and to the leading actor is enough, now let's move on to the sketch. You can find the original picture, that I used to draw this sketch from here. please compare my drawing with it and give some comments. I really appreciate your comments. For this sketch, I mainly used a charcoal pencil. However, I have used a vine charcoal stick and a white charcoal pencil lightly at some points as well.



This time, I tried to avoid some mistakes I did in Yoo Shi Jin's sketch. The biggest mistake I saw in his sketch is the darker outlines which make the picture unnatural and lower the quality. I avoided that mistake in Wang So's picture. I used a vine charcoal stick for the outer boundaries because it's soft compared to the charcoal pencil, so I could blend the colors as I want and preserve the natural look. 

I spent a lot of time for eyes, chin, and neck areas, to make them more natural and good quality compared to my other sketches. I am bit happy this time because I could draw them nicely. Other than that, this picture has another specialty as well. That is the lightning effect. I didn't consider the light source yet this sketch since I started this drawing habit due to the unavoidable liking to the Chinese brush painting which usually do not consider the lightning effect. However, Dhiraj's awesome comment could change my mind. What he said is,

"Add the lighting effect to your  sketches. It will add a value to your drawings. You have drawn by assuming the light comes from the front, but if you can draw it according to the angle of the light  approach, it will look more natural and more beautiful."

I tried to draw this with the lighting effect. Now, I can see what he really mean.

I tryed my best to illastrate all the deatils that I could catch from the original picture in my drawing. I think I could suceed. However, I know there are plenty of mistakes in my drawing. So please help me to chatch and correct them. I always appriciate your comments. They are all very precise to me. I never get angree when you point out my mistakes. Also, I would like to know how old this person looks like. 

Bessing triple gems!

Sunday, April 24, 2016

ආදරය

ආයුබෝවන්!

කලින් වතාවෙ නංගිට (භාග්‍යා හේමමාලිට) කවියක් ලියල දුන්නනේ, ඉතින් අපේ මල්ලිත් නහයන් අඬ අඬා හිටියෙ, "අනේ අක්කෙ මටත් කවියක් ලියහන්කො බං" කියල. මම මේ කීවෙ අපේ සලිත ගැන. අර බ්ලොග් එකක් ලියන්නෙ 'අපි තොපි' කියල, ආන් ඌ ගැන. ආදර කථා ලියන්න තමයි මිනිහ වැඩිපුර කැමති. කොහොමින් කොහොම හරි එයාගෙ, 'චානකගේ ආදර කතාව 1', II කොටස් කියෙව්වට පස්සෙ ආදරේ ගැන කවි පෙළක් ලියන්න ඕනි කියල හිතුන (දම් පැහැතැන් හරහා එයාගේ බ්ලොග් එකටත් එයාගෙ ලිපියටත් යා හැකිය). ආදරේ හදවතට දැනෙන විදියට එයා කාථාව ලස්සනට ලියල තියෙනව. හරි හරි වැඩි කථා ඕනි නෑ, කෙලින්ම කවි වලට;



සිතක උණුසුම රඳන
සිත් සතන් පුබුදුවන
සිතක සිහිලස දනන
එසිත තනිකම මකන

අඳුරු දිවි සොඳුරු කල
රුදුරු සිත් සුමුදු කල
තැවුනු සිත් සතුටු කල
නිබඳ සිත් සුවඳ කල

ඇති කල එක ලෙසක
නැති කල වෙන විලස
තෙදින් සිත් පිරිමදින
තදින් සිත් රිදුම් දෙන

විටක උණුසුම රඳන
විටක ගින්නෙන් දවන
විටක සිසිලස දනන
විටක ගල්සේ මිදුණ

සිත් සතන් පුබුදු වන
පිබිදි සිත් හකුළුවන
තුටින් පුරවා තබන
දුක්ඛ ගංගා මවන

විටක සිත් පහන් කල
නමුදු දිවි අඳුරු කල
සිනා සයුරක් මැව්ව
මුත් කඳුලු බිදු රඳන

සොඳුරු ලෙස සනසනා
කටුක වී හඬවනා
සෞම්‍ය වී පැමිණෙනා
රුදුරු වී හැර යනා

සොම්නසේ හැඩ මැව්ව
දොම්නසේ ගති කිව්ව
මුව නැගුණු හසරැල්ල
බිම හැලුණු කඳුලැල්ල

ප්‍රබෝධය ගෙනෙනවා
වගෙම සිත දවනවා
මෘදු මෙළෙක දැනෙනවා
වගෙම සිත තවනවා

තිස්සේම ලඟ ඉදන් හිනැහිලා
රිදුම් දේ පාළුවේ තනිවෙලා
සුවහසේ සිහිනසේ සතපලා
දුක් වුනේ රෑ පුරා නිදිවරා

සෞම්‍යයෙන් පිරි සොභා
බිඳ මවයි රුදුරු ඝන කළු වලා
බලන් ගැඹුරින් සිත යොමා
සෙනෙහේ කුමක්දෝ කියා